![Wybór klientów SZOKALSKI - FANTAZYJNE OBJAWY ZMYSŁOWE t.1-2 [komplet w 2 wol.], wyd. 1861-1863](https://www.ksiegoria.com/wp-content/uploads/2026/SK0217804-PL-1781658526-big_wenet20260305-150418.webp)
Opis
SZOKALSKI Wiktor Feliks
FANTAZYJNE OBJAWY ZMYSŁOWE
t.1-2 [komplet w 2 wol.]
T. 1. Sny, widma i przywidzenia;
T. 2. Senne marzenia
Kraków : nakładem Księgarni D. E. Friedleina, 1861-3 (Kraków : W Drukarni Uniwersytetu Jagiellońskiego); str. [8], LXVIII, 450, [3] : errata ; [4], IV, 450, [1]; format 14×21,5 cm
TWARDA OPRAWA PÓŁPŁÓCIENNA [NIECO PÓŹNIEJSZA], GRZBIETY Z KALIKO PRZYPOMINAJĄCEGO SKÓRĘ Z SZYLDZIKAMI I ZŁOCENIAMI, OBCIĘCIA KART BARWIONE
Wiktor Feliks Szokalski (1811–1891) – lekarz, uczony i jeden z pionierów nowoczesnej okulistyki w Polsce. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie doskonalił się w najważniejszych ośrodkach naukowych Europy, m.in. w Wiedniu, Paryżu i Berlinie. Po powrocie do kraju prowadził działalność lekarską i naukową, przyczyniając się do rozwoju badań nad chorobami oczu oraz organizacji nowoczesnej opieki okulistycznej. Był również uczestnikiem Powstanie listopadowe, po którego upadku przebywał przez pewien czas na emigracji.
Szokalski zapisał się w historii nauki jako jeden z twórców nowoczesnej polskiej okulistyki – prowadził pionierskie badania nad fizjologią widzenia, chorobami oczu oraz halucynacjami wzrokowymi. Pracował m.in. w Warszawie, gdzie zorganizował jeden z pierwszych nowoczesnych oddziałów okulistycznych i kształcił młodych lekarzy. Publikował liczne prace naukowe z zakresu medycyny, psychologii zmysłów i fizjologii widzenia, które były znane również poza ziemiami polskimi.
Szczególne miejsce w jego dorobku zajmuje oferowane tu dwutomowe dzieło Fantazyjne objawy zmysłowe (1861–1863), w którym autor analizował zjawiska snów, widzeń i halucynacji z perspektywy medycznej i psychologicznej. Szokalski próbował wyjaśnić mechanizmy powstawania marzeń sennych i złudzeń zmysłowych, formułując oryginalną teorię snów na długo przed publikacjami Zygmunta Freuda.
Praca ta należy do najciekawszych dziewiętnastowiecznych prób naukowego opisania granicy między fizjologią zmysłów, psychiką i wyobraźnią.
Rzadkie!
Stan DB/ ślady zacieku w górnej partii bloku na początkowych k.t.1 oraz w t.2, miejscami rdzawe plamki
Proweniencja: pieczęci księgozbioru prof. O. Bujwida.
Odo Feliks Kazimierz Bujwid (1857–1942) – polski lekarz, bakteriolog i jeden z pionierów mikrobiologii oraz bakteriologii na ziemiach polskich. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie kształcił się w najważniejszych ośrodkach europejskiej nauki, m.in. w paryskim instytucie Louis Pasteur, gdzie zapoznał się z najnowszymi metodami badań nad drobnoustrojami i szczepieniami ochronnymi.
Po powrocie do kraju prowadził intensywną działalność naukową i popularyzatorską, organizując pierwsze pracownie bakteriologiczne oraz wprowadzając nowoczesne metody profilaktyki chorób zakaźnych. W Kraków założył jeden z pierwszych w Europie ośrodków szczepień przeciw wściekliźnie oraz laboratorium produkujące surowice i szczepionki. Jako profesor Uniwersytet Jagielloński przyczynił się do rozwoju badań nad bakteriologią i higieną publiczną, kształcąc kolejne pokolenia lekarzy i naukowców.
Bujwid odegrał także ważną rolę w popularyzacji wiedzy medycznej i idei higieny społecznej. Publikował liczne prace naukowe i artykuły popularyzatorskie, działał społecznie na rzecz walki z chorobami zakaźnymi oraz poprawy warunków sanitarnych. Jego działalność przyczyniła się do rozwoju nowoczesnej medycyny laboratoryjnej w Polsce oraz do upowszechnienia szczepień ochronnych w końcu XIX i na początku XX wieku.
Informacje o bezpieczeństwie produktuInformacje o producencie
