Super okazja [PIERWSZE POLSKIE CZASOPISMO SZACHOWE] TYGODNIK SZACHOWY R. 2. Nr 1-2, 5-26. Warszawa 1899

Opis

[PIERWSZE POLSKIE CZASOPISMO SZACHOWE]

TYGODNIK SZACHOWY R. 2. Nr 1-2, 5-26. Warszawa 1899

Warszawa 1899.

Redaktor W. Dzierzbicki, str. 9, 8, 16, 16, 16, 16, 16, 16, 12, 12, 12, 12, 12, format 24 cm

Pierwsze polskie czasopismo w całości poświęcone szachom, ukazujące się w Warszawa w latach 1898–1899. Redagowane przez Wiktora Dzierzbickiego (1864–1945), jednego z pionierów zorganizowanego życia szachowego na ziemiach polskich, stanowi ważne świadectwo kształtowania się środowiska szachowego pod koniec XIX wieku.

Na łamach pisma publikowano przede wszystkim szczegółowe zapisy partii szachowych — zarówno rozgrywanych lokalnie, jak i pochodzących z turniejów zagranicznych — często opatrzone komentarzem analitycznym. Istotną część stanowiły również zadania szachowe i studia końcówek, kierowane zarówno do zaawansowanych graczy, jak i amatorów. Pismo zawierało ponadto kronikę wydarzeń szachowych, informacje o turniejach i działalności klubów, a także korespondencję z różnych ośrodków krajowych i europejskich, co pozwalało na bieżąco śledzić rozwój gry w szerszym kontekście międzynarodowym.

„Tygodnik Szachowy” pełnił funkcję integrującą środowisko, będąc platformą wymiany wiedzy, analiz i problemów szachowych. Jego zawartość odzwierciedla ówczesny poziom teorii gry oraz zainteresowania szachistów przełomu XIX i XX wieku, a dziś stanowi cenne źródło do badań nad historią szachów w Polsce.

Oferowany egzemplarz zawiera drugi roczniki pisma.

TWARDA OPRAWA PÓŁPŁÓCIENNA Z EPOKI ZE ZŁOCONĄ TYTULATURĄ NA RZBIECIE

Stan DB/ Liczne sygnatury oraz pieczęcie proweniencyjne. w roczniku nie zachowały się nr 3/4 oraz 27-40. Oprawa nosi ślady użytkowania, miejscami widoczne są drobne otarcia; wewnątrz sporadyczne zabrudzenia, zagniecenia i przebarwienia papieru, typowe dla wydawnictw z epoki.

Proweniencja:

Z Biblioteki Krakowskiego Klubu Szachistów, z darów Edward Arłamowski (pieczątki własnościowe).

Edward Arłamowski (1909–1979) – krakowski prawnik i adwokat, a zarazem czołowy przedstawiciel polskiego środowiska szachowego w okresie międzywojennym i powojennym. Należał do ścisłej krajowej czołówki szachistów, wielokrotnie uczestniczył w turniejach o wysokiej randze i reprezentował Kraków w rozgrywkach drużynowych. Był aktywnie związany z działalnością klubową, w tym z Krakowskim Klubem Szachistów, przyczyniając się do rozwoju i integracji lokalnego środowiska.

Poza działalnością turniejową angażował się również w popularyzację gry, wspierając inicjatywy szachowe oraz życie organizacyjne. Jego księgozbiór, obejmujący specjalistyczną literaturę i czasopisma szachowe, stanowił istotne zaplecze dla środowiska i częściowo zasilił zbiory klubowe, o czym świadczą zachowane pieczęcie proweniencyjne.

Informacje o bezpieczeństwie produktuInformacje o producencie